
Dla wywiązania się z obowiązku udzielenia zaległego urlopu wypoczynkowego do 30 września wystarczy, że pracownik rozpocznie urlop przed upływem tego terminu. Zaległy urlop na żądanie staje się zwykłym urlopem zaległym, jednak pracodawca nie może wymagać jego wykorzystania do końca III kwartału następnego roku.
Uwaga! Plik audio został wygenerowany za pomocą AI.
Zgodnie z art. 168 Kodeksu pracy urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego w roku, w którym pracownik nabył do niego prawo, należy pracownikowi udzielić najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego. Przy czym obowiązek ten nie dotyczy części urlopu udzielanego zgodnie z art. 1672 kp, czyli 4 dni urlopu na żądanie.
Jak wyjaśnia Główny Inspektorat Pracy (pismo z 30 sierpnia 2012 r., sygn. GNP-110-4560-30-1/12/PE/RP) przyjmuje się, że termin udzielenia urlopu zaległego do końca III kwartału następnego roku jest zachowany, jeżeli pracownik rozpoczął urlop przed upływem 30 września. Nie ma więc obowiązku, aby do tego dnia pracownik wykorzystał cały wypoczynek, który został mu z poprzedniego roku, ale jedynie aby go rozpoczął. Warto pamiętać, że pracodawca może wysłać pracownika na zaległy urlop, nawet gdy ten nie wyraża na to zgody (wyrok Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I PK 124/05, OSNP 2006/23-24/354).
Zasada udzielenia pracownikowi urlopu zaległego najpóźniej do końca września następnego roku kalendarzowego nie dotyczy urlopu na żądanie. Urlop ten niewykorzystany w danym roku kalendarzowym przechodzi na rok następny i staje się zwykłym urlopem zaległym, przy czym pracodawca nie może nakazać pracownikowi wykorzystania go w terminie do końca września – razem ze zwykłym urlopem zaległym (pismo Departamentu Prawnego GIP z 7 kwietnia 2008 r., sygn. GPP-110-4560-170/08/PE). W stosunku do tej części urlopu obowiązuje 3-letni termin przedawnienia, w okresie którego urlop powinien być udzielony w naturze. W razie niewykorzystania urlopu w tym czasie i rozwiązania stosunku pracy pracodawca zobowiązany będzie wypłacić za niego ekwiwalent.