
Czy ze względu na wiek i grupę niepełnosprawności można odmówić zatrudnienia osoby na umowę zlecenia na stanowisku opiekuna do przewozu dzieci niepełnosprawnych (osoba ma 74 lata i II grupę inwalidzką)?
Przepisy Kodeksu cywilnego nie przewidują konieczności uzasadniania odmowy zawarcia określonej umowy dotyczącej zatrudnienia, np. umowy zlecenia. W razie przyjęcia oferty zatrudnienia umowa zlecenia może być zawarta pod warunkiem – w tym wypadku poddania się badaniom lekarskim i stwierdzenia, że zleceniobiorca może wykonywać usługi wskazane w umowie.
Sprawdź też:
Wprawdzie zatrudniający zleceniodawca nie ma obowiązku kierowania zleceniobiorców na badania lekarskie stwierdzające zdolność do wykonywania pracy na danym stanowisku, ale w sytuacji wskazanej w pytaniu, jeżeli stan zdrowia zatrudnianego potencjalnego zleceniobiorcy budzi wątpliwości, można zrezygnować z zawarcia z taką osobą umowy.
Zgodnie z Kodeksem pracy pracodawca ma obowiązek zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2 kp:
1) osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także
2) osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.
W związku z tym obowiązkiem pracodawcy jest chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca ma obowiązek:
a) organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;
b) zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń;
c) reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;
d) zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy;
e) uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;
f) zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy;
g) zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.
Przepisy Kodeksu cywilnego nie zawierają żadnych norm wskazujących na obowiązek zawierania umów w określonych sytuacjach.
Zgodnie z Kodeksem cywilnym oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeśli określa istotne postanowienia tej umowy. Jednak jeżeli oferent nie oznaczył w ofercie terminu, w ciągu którego oczekiwać będzie odpowiedzi, oferta złożona w obecności drugiej strony albo za pomocą środka bezpośredniego porozumiewania się na odległość przestaje wiązać, gdy nie zostanie przyjęta niezwłocznie (złożona w inny sposób przestaje wiązać z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia).
Kodeks cywilny nie przewiduje obowiązku uzasadniania odmowy przyjęcia oferty zatrudnienia od potencjalnego zleceniobiorcy.
Jeżeli w określonej sytuacji oferta zlecenia została już przyjęta, po czym okazuje się, że warunki osobiste i zdrowotne danej osoby budzą wątpliwości co do możliwości jej zatrudnienia na zlecenie, zleceniodawca może zastrzec w umowie, że dojdzie ona do skutku pod warunkiem, że zleceniobiorca podda się badaniom lekarskim na zasadach określonych dla pracowników, a lekarz wyda stosowne zaświadczenie potwierdzające możliwość zatrudnienia danej osoby.
Zawarcie umowy cywilnoprawnej może nastąpić pod warunkiem:
1) zawieszającym – spełnienie warunku pozwala na realizację umowy albo
2) rozwiązującym – niespełnienie określonego warunku powoduje rozwiązanie umowy.
Zgodnie bowiem z Kodeksem cywilny – z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej – powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).
Michał Culepa