Niesłusznie pobrano zaliczki na PIT od pracownika do 26 lat – czy trzeba korygować PIT-11, PIT-4R i PIT-37?

W opisanej w pytaniu sytuacji należy skorygować PIT-11 za 2025 r. poprzez wykazanie przychodów pracownika w części dotyczącej przychodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U.2026 r. poz. 592) – dalej ustawy o PIT.

Jednocześnie w korekcie PIT-11 należy wykazać zaliczki faktycznie pobrane i odprowadzone do urzędu skarbowego. Informacja PIT-11 powinna bowiem odzwierciedlać rzeczywisty przebieg rozliczeń: przychód korzystał ze zwolnienia, jednak zaliczka została faktycznie pobrana przez płatnika i wpłacona do urzędu skarbowego.

W konsekwencji pracownik powinien złożyć korektę zeznania PIT-37 za 2025 r. (jeżeli zeznanie zostało już złożone), a pobrana zaliczka stanie się nadpłatą podatku podlegającą zwrotowi przez urząd skarbowy.

Natomiast w przedstawionym przypadku co do zasady nie ma konieczności korygowania deklaracji PIT-4R, jeżeli zaliczki zostały faktycznie pobrane od pracownika i przekazane do urzędu skarbowego. PIT-4R odzwierciedla bowiem wysokość zaliczek rzeczywiście pobranych i wpłaconych przez płatnika.

Jest to obecnie dominujące stanowisko organów podatkowych, prezentowane również w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Kluczowe jest bowiem rozróżnienie funkcji poszczególnych formularzy:

• PIT-11 ma odzwierciedlać rzeczywisty przebieg poboru zaliczek przez płatnika,
• natomiast zeznanie roczne PIT-37 służy podatnikowi do odzyskania nadpłaconego podatku od organu podatkowego.

W opisanej sytuacji pracownikowi niesłusznie pobrano zaliczki na podatek dochodowy od przychodów objętych zwolnieniem dla osób do ukończenia 26 roku życia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT.

W takim przypadku należy skorygować PIT-11 za 2025 r. poprzez wykazanie przychodów w części dotyczącej przychodów zwolnionych, przy jednoczesnym pozostawieniu w informacji kwoty zaliczek faktycznie pobranych i odprowadzonych do urzędu skarbowego.

PIT-11 powinien bowiem odzwierciedlać rzeczywisty przebieg rozliczeń: przychód był objęty zwolnieniem, jednak zaliczka została faktycznie pobrana przez płatnika i przekazana do urzędu skarbowego.

W konsekwencji pracownik: składa korektę PIT-37 za 2025 r. (jeżeli zeznanie zostało już złożone), wykazuje przychód jako zwolniony, a pobrana zaliczka stanowi nadpłatę podatku podlegającą zwrotowi przez urząd skarbowy.

Natomiast w opisanym przypadku co do zasady nie ma konieczności korygowania PIT-4R, jeżeli: zaliczki zostały faktycznie pobrane od pracownika oraz zostały wpłacone do urzędu skarbowego.

PIT-4R jest bowiem deklaracją odzwierciedlającą wysokość zaliczek rzeczywiście pobranych i przekazanych do urzędu skarbowego przez płatnika. Skoro zaliczka została pobrana i wpłacona, deklaracja PIT-4R została sporządzona zgodnie ze stanem faktycznym.

Korekta PIT-4R mogłaby być zasadna jedynie w sytuacji, gdyby płatnik sam odzyskiwał nadpłatę z urzędu skarbowego, dokonał zwrotu podatku pracownikowi z własnych środków, i odpowiednio korygował własne rozliczenia z organem podatkowym.

Zerowy PIT dla młodych to preferencja w podatku dochodowym od osób fizycznych, zwana ulgą dla młodych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT zwolnienie od podatku dotyczy osób do ukończenia 26. roku życia. Zasada ta jest spójna z art. 6 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r., poz.350), zgodnie z którym ten sam wiek obowiązuje w przypadku zwolnienia od składek społecznych uczniów i studentów wykonujących umowę zlecenia.

Począwszy od pierwszego dnia po 26. urodzinach podatek będzie musiał być płacony na ogólnych zasadach (ostatni dzień na skorzystanie ze zwolnienia to dzień 26 urodzin).

Decydujące znaczenie ma to, kiedy przychód zostanie wypłacony. Istotne jest przy tym, że w zwolnieniu jest mowa o otrzymaniu przychodu – postawienie do dyspozycji będzie zatem niewystarczające.

Zgodnie z art. 112 k.c., termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia. Oznacza to, że kolejny rok kończymy w dniu urodzin, a więc zwrot „do ukończenia 26. roku życia” należy interpretować, że ze zwolnienia korzystają wypłaty dokonane do dnia 26 urodzin włącznie. Z nastaniem tego dnia pracownik kończy 26 lat, a więc jest to ostatni moment na skorzystanie ze zwolnienia.

Zwolnione z podatku dochodowego są przychody:

• ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,
• umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT,
• tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1244),
• tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 737),
• zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz.2780),

– otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł.

Limit ulgi to maksymalna kwota przychodów, które są objęte zwolnieniem, czyli 85 528 zł. W przypadku osób, które pozostają w związku małżeńskim – niezależnie od sposobu rozliczenia rocznego (indywidualnie albo wspólnie z małżonkiem) – limit w wysokości 85 528 zł przysługuje odrębnie podatnikowi oraz małżonkowi. Niewykorzystana przez jednego z małżonków część limitu z danego roku nie podlega rozliczeniu w ramach limitu, który przysługuje drugiemu małżonkowi, ani nie zwiększa limitu przysługującego (podatnikowi albo małżonkowi) w kolejnych latach (tzn. ulga „nie przechodzi” na następne lata).

Jeżeli przychody z tytułów objętych zwolnieniem przekroczą limit 85.528 zł w skali roku – nadwyżka ponad ten limit będzie podlegać opodatkowaniu.

O zastosowaniu ulgi dla młodych decyduje łączne spełnienie warunków odnoszących się do:

• wieku podatnika,
• rodzaju przychodów (w tym zasad opodatkowania),
• limitu ulgi,
• momentu uzyskania przychodów.