Ustalenie prawa do ekwiwalentu za pranie i używanie odzieży własnej

U pracodawcy funkcjonuje regulamin gospodarowania odzieżą, obuwiem i środkami ochrony indywidualnej. Na jego podstawie pracownikom gospodarczym, instruktorom i palaczom c.o. przysługuje miesięczny ekwiwalent za pranie oraz - raz na kwartał - ekwiwalent za używanie odzieży własnej. Ekwiwalenty te są pomniejszane za czas choroby. Zdarza się jednak, że np. instruktor w ramach swoich obowiązków nie przeprowadza warsztatów, tylko załatwia sprawy merytoryczne (tzw. „papierkowe”). W mojej opinii w takiej sytuacji nie powinno przysługiwać prawo do  otrzymania ekwiwalentu. Czy byłoby to zgodne z prawem? Ewentualnie, w jaki sposób można zmienić zasady przyznawania ekwiwalentu?