Pracownik z lekkim stopniem niepełnosprawności a praca po 8 godzin dziennie – czy jest dopuszczalna
W urzędzie gminy została zatrudniona osoba z lekkim stopniem niepełnosprawności. Czy istnieje możliwość wydłużenia jej tygodnia czasu pracy z 5 dni do 6 dni po 8 godz. dziennie (a przeciętnie 5 dniowy tydzień pracy) lub ustalenia ruchomego tygodnia czasu pracy po 8 godz. dziennie?
Pracownikowi z lekkim stopniem niepełnosprawności nie można zaplanować pracy przez 6 dni w tygodniu po 8 godzin, nawet przy założeniu późniejszego zbilansowania czasu pracy. Natomiast dopuszczalny jest zmienny lub ruchomy rozkład czasu pracy, o ile w każdym tygodniu zachowane zostaną maksymalnie 5 dni pracy.
- Czy pracownikowi z lekkim stopniem niepełnosprawności można zaplanować pracę przez 6 dni w tygodniu po 8 godzin dziennie?
- Czy pracownikowi z lekkim stopniem niepełnosprawności można ustalić ruchomy tydzień czasu pracy?
Przeczytaj też:
- Przedłużenie niepełnosprawności udokumentowane z opóźnieniem
- Stosowanie ograniczeń w zakresie czasu pracy pracownika niepełnosprawnego w zależności od treści orzeczenia lekarskiego
- Zezwolenie lekarza medycyny pracy na pracę nadliczbową dla osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności – czy jest możliwe
Pracownik z lekkim stopniem niepełnosprawności może pracować maksymalnie 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Są to jednak normy sztywne, a nie przeciętne. Oznacza to, że wobec pracownika niepełnosprawnego, także z lekkim stopniem niepełnosprawności, nie należy stosować mechanizmu planowania pracy przez 6 dni w jednym tygodniu po 8 godzin dziennie, z założeniem zbilansowania tego dodatkowym dniem wolnym w innym tygodniu okresu rozliczeniowego.
W konsekwencji nie jest prawidłowe ustalenie pracownikowi z lekkim stopniem niepełnosprawności rozkładu obejmującego 6 dni pracy w tygodniu po 8 godzin dziennie, nawet jeżeli w dłuższym okresie rozliczeniowym pracodawca chciałby zachować przeciętnie pięciodniowy tydzień pracy. Taki rozkład prowadziłby bowiem do zaplanowania 48 godzin pracy w tygodniu, a więc do przekroczenia sztywnej tygodniowej normy czasu pracy osoby niepełnosprawnej.
Możliwe jest natomiast ustalenie zmiennego rozkładu czasu pracy, w którym dni pracy przypadają w różnych dniach tygodnia, w tym także w sobotę, pod warunkiem że w każdym tygodniu pracownik będzie miał zaplanowane nie więcej niż 5 dni pracy, a jego czas pracy nie przekroczy 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Innymi słowy, sobota może być dla pracownika z lekkim stopniem niepełnosprawności dniem pracy, ale tylko jako jeden z maksymalnie pięciu dni pracy w danym tygodniu, z zapewnieniem dwóch dni wolnych.
Wobec takiego pracownika można również stosować ruchomy rozkład czasu pracy, jeżeli został on prawidłowo wprowadzony i nie narusza ograniczeń właściwych dla osoby niepełnosprawnej. Ruchomy rozkład może więc polegać na ustaleniu różnych godzin rozpoczynania pracy w poszczególnych dniach albo przedziału czasu, w którym pracownik decyduje o godzinie rozpoczęcia pracy. Nie może jednak prowadzić do przekroczenia norm 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo, pracy w porze nocnej ani pracy w godzinach nadliczbowych.
Należy bowiem pamiętać, że zakaz pracy w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych dotyczy każdej osoby niepełnosprawnej, niezależnie od stopnia niepełnosprawności. Ograniczeń tych nie stosuje się jedynie do osób zatrudnionych przy pilnowaniu albo wtedy, gdy na wniosek pracownika właściwy lekarz wyrazi zgodę na niestosowanie tych ograniczeń.
Joanna Suchanowska
