Kwarantanna po przekroczeniu granicy – czy możliwa jest nieobecność nieusprawiedliwiona

Pracownica przebywała w Holandii na urlopie bezpłatnym od 12.02.2020 do 31.03.2020. Dnia 01.04.2020 powinna stawić się do pracy. Telefonicznie 26.03.2020 skontaktowała się z pracodawcą i poprosiła o przedłużenie urlopu bezpłatnego, takiej zgody jednak nie uzyskała. Wróciła do Polski dopiero w dniu 01.04.2020 i przebywa na kwarantannie do dnia 15.04.2020.  Okres od 02.04.2020 do 15.04.2020 jest bezsporny: to jest 14 dni kwarantanny. Natomiast, jak potraktować dzień 01.04.2020? Dopiero wtedy pracownica przekroczyła granicę, a teoretycznie powinna być już w pracy. Czy potraktować ten dzień jako nieobecność nieusprawiedliwioną i nie wypłacić pracownicy za ten dzień świadczenia, przy jednoczesnej karze pracowniczej, np. naganie, za naruszenie obowiązków pracowniczych związanych z czasem pracy? Czy też raczej uznać to za sytuację wyjątkową w związku ze stanem pandemii koronawirusa?