Przebywanie pod wpływem alkoholu w pracy a prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2025 rok

Po pierwsze, ustawa o „trzynastkach” wprost stanowi, że pracownik nie nabywa prawa do wynagrodzenia rocznego m.in. w przypadku „stawienia się do pracy lub przebywania w pracy w stanie nietrzeźwości”. Skoro prawo do tego składnika w ogóle nie powstaje, to nie ma podstaw, by traktować go jako należny element wynagrodzenia.

Po drugie, zasady ustalania podstawy zasiłku/wynagrodzenia chorobowego opierają się na przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniu wypłaconym za wskazany okres (co do zasady 12 miesięcy). Składniki przysługujące za okresy roczne wlicza się w wysokości 1/12 kwoty wypłaconej za rok poprzedzający miesiąc powstania niezdolności do pracy.

W konsekwencji, jeżeli „trzynastka” nie zostanie wypłacona, bo pracownik nie nabył do niej prawa, to nie ma kwoty do doliczenia do podstawy (ani do rozliczenia 1/12), a więc nie dokonuje się też żadnego „uzupełniania” tego składnika. A „uzupełnianie” dotyczy co do zasady miesięcy, w których pracownik z przyczyn usprawiedliwionych nie osiągnął pełnego wynagrodzenia i trzeba je doprowadzić do poziomu, jaki otrzymałby przy przepracowaniu pełnego miesiąca, a nie składników, do których prawo w ogóle nie powstało.

Nawet jeśli w chwili ustalania podstawy zasiłku roczny składnik nie został jeszcze wypłacony, ustawa przewiduje mechanizm przyjęcia składnika „za okres poprzedni” tylko wtedy, gdy składnik jest należny, ale nie został wypłacony do czasu sporządzenia listy wypłat. To nie zmienia sytuacji, gdy prawo do składnika nie powstało.