
Udostępniana pracownikom korzyść materialna po cenie niższej niż rynkowa nie zawsze może być objęta wyłączeniem z podstawy oskładkowania. Dotyczy to m.in. możliwości korzystania z flotowego samochodu, jeśli ma to być częścią systemu motywacyjnego i nie będzie to świadczenie ogólnodostępne.
Sprawdź też:
Spółka chciała umożliwiać wybranym pracownikom weekendowe korzystanie z samochodów flotowych albo nabywanie za symboliczną odpłatnością voucherów na wynajem auta. Świadczenie miało być elementem zakładowego systemu sugestii pracowniczych i przysługiwać osobom, które zgłoszą najlepsze pomysły w danym miesiącu.
Sprawą zajął się ZUS Oddział w Lublinie. W indywidualnej interpretacji z 29 lipca 2026 r., znak: DI/200000/43/1992/2026, uznał, że w opisanych okolicznościach wartość takiego świadczenia nie może zostać wyłączona z podstawy wymiaru składek.
Z wnioskiem o wydanie interpretacji zwróciła się spółka zajmująca się m.in. produkcją silników spalinowych oraz baterii do pojazdów elektrycznych i/lub hybrydowych. Spółka planowała wdrożyć rozwiązanie w ramach zakładowego systemu sugestii pracowniczych polegające na tym, że pracownikom, którzy zgłoszą najlepsze pomysły w danym miesiącu, przyznawać będzie korzyść materialną polegającą na możliwości:
Pracownik będzie mógł skorzystać z samochodu floty lub nabycia vouchera za symboliczną odpłatnością w wysokości 1 zł. Różnicę między wartością rynkową usług a odpłatnością ponoszoną przez pracownika spółka będzie finansować ze środków obrotowych. W ramach programu:
Udostępnienie pojazdu nastąpi wyłącznie w celu umożliwienia pracownikowi krótkotrwałego korzystania z samochodu do celów prywatnych. Auta pozostaną w dyspozycji spółki/dealera, a pracownik nie stanie się stroną umowy leasingu ani właścicielem pojazdu. Warunki nabycia vouchera/zasady korzystania z samochodów flotowych, w tym zasady współfinansowania świadczenia przez pracownika, spółka określi w przepisach wewnątrzzakładowych, w szczególności w regulaminie wynagradzania. Pracownik uzyska z tego tytułu korzyść stanowiącą przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów podatkowych.
Przedsiębiorca wskazał jako własne stanowisko, że jego zdaniem opisana korzyść materialna będzie zwolniona ze składek na podstawie § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Zgodnie z tym przepisem, podstawy wymiaru składek nie stanowią korzyści materialne wynikające m.in. z regulaminu wynagradzania, które polegają na uprawnieniu do nabywania po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług.
W ocenie spółki w jej przypadku spełnione są wszystkie warunki zastosowania wskazanego wyłączenia, ponieważ:
Ze stanowiskiem firmy nie zgodził się ZUS. Wskazał, że zgodnie z przytoczonym § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego, składki na ubezpieczenia społeczne nie powinny być naliczane od przychodu pracownika z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy stanowiącego korzyść materialną wynikającą m.in. z regulaminu wynagradzania, a polegającą na umożliwieniu skorzystania z artykułów, przedmiotów lub usług za częściową ich odpłatnością. Częściowa odpłatność polega w tym przypadku na partycypowaniu pracownika – choćby symbolicznym – w pokryciu kosztów zakupu artykułów, przedmiotów lub usług. Wyłączeniu z podstawy wymiaru składek podlega wówczas różnica między ceną nabycia usługi a ponoszoną przez pracownika odpłatnością. Przywołany przepis posługuje się jednak sformułowaniem „niektórych artykułów, przedmiotów lub usług”. To oznacza, że każdorazowo istotne jest jednoznaczne ustalenie, jakiego dotyczy to artykułu, przedmiotu czy usługi. W konsekwencji nie wszystkie świadczenia spełniają ten warunek ze względu na swój charakter.
Jak wskazał ZUS, opisany przez spółkę system nie polega na prostym udostępnieniu pracownikom, na zasadach określonych w regulaminie wynagradzania, artykułów, przedmiotów lub usług po cenach niższych niż detaliczne. Zakładowy system sugestii pracowniczych stanowi element systemu motywacyjnego spółki, do którego dostęp będą mieli wyłącznie pracownicy, którzy zgłoszą w danym miesiącu najlepsze pomysły. Uzyskana z tego tytułu korzyść materialna będzie zatem przysługiwała w innych okolicznościach niż te wskazane w § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego. Sąd Najwyższy w wyroku z 26 lutego 2020 r. (sygn. akt I UK 58/19) stwierdził, że: „szczegółowy katalog wyłączeń niektórych przychodów z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, jako wyjątek od zasady ustalania podstawy wymiaru składek od wszystkich przychodów ze stosunku pracy zawarty w § 2 rozporządzenia składkowego, musi być wykładany ściśle, co wyklucza jakąkolwiek rozszerzającą interpretację”. W konsekwencji ZUS uznał, że opisana przez spółkę korzyść materialna zapewniana pracownikom nie spełnia warunków do wyłączenia jej wartości z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne.
Wnioski dla przedsiębiorcy z interpretacji ZUS
Wersja audio wygenerowana z wykorzystaniem AI
Katarzyna Jankowska