
Pracodawca jako przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę podał pracownikowi „brak zdolności do pracy na zajmowanym stanowisku – orzeczenie lekarza medycyny pracy”. Jego praca wiązała się natomiast z noszeniem ciężarów i niezdolność do pracy została stwierdzona po dłuższej nieobecności z powodu przebytego urazu. Pracownik złożył odwołanie do sądu. Zakwestionował prawidłowość przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, twierdząc, że był zdrowy w dacie wypowiedzenia. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego, który zakwestionował zaświadczenie o niezdolności do pracy. Czy w tych okolicznościach pracodawcy do wygrania sprawy wystarczy dalsze powoływanie się na to, że w dacie wypowiedzenia dysponował zaświadczeniem lekarskim o niezdolności pracownika do pracy?
Pracodawca zatrudnia osoby z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności. Mając na uwadze przepisy art. 15 i art. 16 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, proszę o odpowiedź czy w stosunku do pracownika, który złożył wniosek o skierowanie na badania do lekarza medycyny pracy w celu uzyskania zgody na pracę w godzinach nadliczbowych należy wyłączyć zastosowanie art. 15 w całości, czy zastosować wyłączenie tylko w zakresie pracy w godzinach nadliczbowych?
Czy orzeczenie lekarskie, wydane w związku z wnioskiem pracownika, uchyla w całości ograniczenia w zakresie czasu pracy pracownika niepełnosprawnego
Przeczytaj również: