Michał Culepa

Strajk jest „bronią ostateczną” w przypadku sporu zbiorowego, którego stroną są związki zawodowe i pracodawca. Reguły prowadzenia strajków oraz uprawnienia pracowników strajkujących regulują przepisy ustawy z 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 174 ze zm.; dalej ustawa sp. zbior.). Pracownicy za okres legalnie ogłoszonego strajku zachowują swoje uprawnienia pracownicze, ale tracą wynagrodzenie, z tym, że możliwe jest zrekompensowanie tych strat.

Przekazanie przez pracownika poza firmę niezabezpieczonych danych o kontrahentach nie stanowi ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa i nie może być uznane za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych – uznał SN. Chyba, że pracownik przekazał te dane w związku z działalnością konkurencyjną albo gdy świadomie działał na szkodę pracodawcy.

Zmiana pracodawcy, przejęcie zakładu pracy lub części zakładu przez innego pracodawcę, połączenie lub podział firm-pracodawców ma nie tylko znaczenie dla pracowników i indywidualnych stosunków pracy, ale także dla działalności związków zawodowych. Sprawdź, jakie zasady w tym zakresie obowiązują po zmianach wprowadzonych w 2019 r.

Wysuwanie żądań niemożliwych do spełnienia przez pracodawcę z powodów ekonomicznych nie może być przesłanką do uznania strajku za nielegalny, a zwolnienie pracownika za organizację lub uczestnictwo w takim strajku jest niezgodne z prawem. Takie wnioski wynikają z postanowienia Sądu Najwyższego wydanego 12 lutego 2019 r.

Jeżeli pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, został zwolniony z powodu długotrwałej niezdolności do pracy, a po chorobie zgłosił zamiar kontynuacji zatrudnienia, pracodawca samorządowy ma go ponownie zatrudnić z pominięciem procedury naboru, jeżeli jest możliwość ponownego przyjęcia do pracy. Tak wynika z orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy.

W przypadku zamiaru zwolnienia dyscyplinarnego działacza związkowego nie obowiązuje 3-dniowy termin na uzyskanie opinii związku zawodowego z art. 52 § 3 kp, ale zasady określone w ustawie o związkach zawodowych. Tak wynika z postanowienia Sądu Najwyższego wydanego 13 listopada 2018 r., sygn. akt II PK 5/18.

Zasady ustalania reprezentatywności związku zawodowego określa dziś ustawa o związkach zawodowych. Przepisy ustawy o związkach zawodowych rozróżniają obecnie reprezentatywność dwóch kategorii organizacji związkowych (ponadzakładowych oraz zakładowych), określając odmienne kryteria dla jej ustalania.

Były pracownik, mający zarejestrowaną jeszcze w okresie zatrudnienia działalność gospodarczą, od której nie odprowadzał składek ZUS, który po ustaniu zatrudnienia jest nadal niezdolny do pracy i pobiera zasiłek chorobowy, powinien mieć ustaloną wysokość zasiłku z uwzględnieniem wynagrodzenia za pracę uzyskanego od pracodawcy przed zachorowaniem. Pod warunkiem że nie będzie prowadził po ustaniu zatrudnienia działalności gospodarczej. Jeżeli mimo niezdolności do pracy, będzie ją kontynuował po zakończeniu umowy o pracę, utraci prawo do zasiłku. Postanowienie Sądu Najwyższego z 18 lipca 2018 r. (sygn. akt III UZP 2/18)

Pracownicy, bezprawnie zwolnionej po złożeniu wniosku o obniżenie etatu w okresie, w którym ma ona prawo do urlopu wychowawczego, którą później przywrócono do pracy, nie przysługuje wynagrodzenie za cały czas pozostawania bez pracy, a tylko za maksymalnie 3 miesiące. Wyrok Sądu Najwyższego z 11 lipca 2018 r. (sygn. II PK 175/17)

Przy ustalaniu uszczerbku na zdrowiu w celu określenia kwoty jednorazowego odszkodowania od ZUS podstawą do jego określenia powinna być całość dokumentacji medycznej tworzonej od chwili wypadku także w innych sprawach dotyczących tego zdarzenia. Nie może to być tylko bieżące badania lekarza orzecznika ZUS czy biegłych sądowych. Sprawdź dlaczego. Wyrok Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2019 r. (sygn. akt II PK 194/17)