Zmiana dobowej i tygodniowej normy czasu pracy przedstawicieli handlowych

Zmiana dobowej i tygodniowej normy czasu pracy przedstawicieli handlowych

Anna Lenartowicz

22.06.2015

Przedstawicieli handlowych obowiązują, tak jak wszystkich pracowników, dobowe i tygodniowe normy określone w Kodeksie pracy. Co za tym idzie, ich zmiana, poza przypadkami wskazanymi w przepisach prawa pracy, nie jest możliwa nawet w drodze porozumienia stron. W umowie należy wskazać tylko wymiar czasu pracy, nie ma natomiast obowiązku określania w niej dobowej i tygodniowej normy czasu pracy.

W umowie o pracę należy określić obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy

Normy tygodniowe i dobowe czasu pracy określone w przepisach prawa pracy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Co za tym idzie, ich zmiana, poza przypadkami wskazanymi w przepisach prawa pracy, nie jest możliwa nawet w drodze umowy stron.

Pracodawca winien określić w umowie o pracę z handlowcem jego wymiar czasu pracy. Nie ma natomiast obowiązku określania w niej dobowej i tygodniowej normy czasu pracy. Taka informacja powinna być natomiast umieszczona w informacji o warunkach zatrudnienia wręczanej pracownikowi na piśmie, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę.

Dobowa i tygodniowa norma czasu pracy handlowca – nie można zmienić umową stron

Strony umowy o pracę, jak wyżej wskazano, nie mogą bowiem w drodze umowy wyłączyć stosowania w indywidualnym przypadku powszechnie obowiązujących przepisów prawa pracy w tym przepisów określających tygodniowy i dobowy czas pracy. Również pracownik nie może się zrzec ich stosowania wobec siebie, nawet za dodatkowym wynagrodzeniem określonym w umowie.

Zapłata za nadgodziny jest obligatoryjna

Pracodawca obowiązany jest wypłacić pracownikowi wynagrodzenie z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych. Obowiązek taki powstaje z mocy prawa i dotyczy wszystkich pracowników, niezależnie od:

  • obowiązującego ich wymiaru i systemu czasu pracy,

  • wysokości wynagrodzenia jak również

  • przyznanych im premii i prowizji.

Jest to prawo pracownika, które nabywa z mocy prawa w przypadkach ściśle określonych w przepisach prawa pracy. Pracownik nie może się zrzec prawa do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych w umowie z pracodawcą lub odrębnym oświadczeniu. Nie jest zatem możliwe, aby pracownik zrezygnował z wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych nawet wtedy gdyby pracodawca w przyznawanych mu premiach i prowizjach uwzględnił fakt, iż faktycznie świadczy on pracę w nadgodzinach.

Autorem odpowiedzi jest: 

Anna Lenartowicz

Nasze usługi

Audyt dokumentów czasu pracy
Ułożenie grafików czasu pracy
Szkolenia

Szkolenia Akademia Wiedza i Praktyka

Biblioteka kadrowego

Copyright ©  Wszelkie prawa zastrzeżone

Strona używa plików cookies.
Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookies w przeglądarce.
Korzystając ze strony użytkownik wyraża zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki.

wiper-pixel