Mariusz Olech

Prowadzisz biuro rachunkowe i przejmujesz od klientów coraz więcej obowiązków związanych z ZUS? Uważaj na pełnomocnictwa. Zbyt wąski zakres uprawnień może utrudnić obsługę klienta, a brak odwołania nieaktualnego pełnomocnictwa może powodować problemy z dostępem do danych na eZUS. Sprawdź, jak prawidłowo udzielać, ograniczać i odwoływać pełnomocnictwa ZUS, aby uniknąć błędów organizacyjnych i ryzyka odpowiedzialności.

Pytanie: Mam pytanie dotyczące kwestii podatkowych. Pracownik w marcu przejdzie w próg 32% podatku, ale chce złożyć oświadczenie o stosowaniu stawki 12% i złoży oświadczenie PIT-2 o wspólnym rozliczaniu z małżonkiem (małżonek posiada niskie dochody). W tamtym roku sytuacja wyglądała podobnie i w lipcu u pracownika doszło to przekroczenia limitu składek ZUS, wtedy pracownik odwołał wcześniej złożone oświadczenie i ponownie poprosił o stawkę podatku 32% - zostało to zastosowane po konsultacji z osobą zajmującą się szkoleniami w tym zakresie, ponieważ jak twierdził jest to postępowanie poprawne, bo zgodne z oświadczeniem pracownika a na pracowniku ciąży odpowiedzialność dotycząca rozliczeń podatkowych. Czy jest to prawidłowe postępowanie i czy możemy w tym roku również je zastosować tzn. w momencie przekroczenia limitu składek ZUS (jak pracownik złoży oświadczenie o odwołaniu poprzedniego oświadczenia i stosowania od danego momentu z powrotem stawki 32% podatku) przywrócić podatek na poziomie 32 % np. od lipiec?

W okresie jesienno-zimowym na pracodawcy spoczywają dodatkowe obowiązki z zakresu bhp, w tym związane z zapewnieniem posiłków i napojów pracownikom wykonującym pracę w chłodnych warunkach. W praktyce rodzi to istotne pytanie: czy świadczenia te należy uwzględnić w podstawie wymiaru składek ZUS? A może – przy spełnieniu określonych warunków – korzystają one ze zwolnienia? Warto znać aktualne zasady, by prawidłowo wywiązać się z obowiązków i uniknąć nieprawidłowości przy ewentualnej kontroli. 

Coraz więcej firm stawia na benefity pozapłacowe. Obok opieki medycznej, karnetów sportowych czy służbowych aut, popularność zyskują grupowe ubezpieczenia pracownicze. Ale uwaga – taka forma wsparcia ma swoje skutki podatkowe i wpływa na obowiązki wobec ZUS. Czy pracodawca może zaliczyć wydatki na grupowe ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów? W jakich warunkach świadczenie w postaci opłaconej przez pracodawcę składki ubezpieczeniowej stanowi przychód pracownika? Jakie trzy warunki – zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego – muszą być spełnione, by świadczenie zostało uznane za przychód pracownika? Czy wartość składki ubezpieczeniowej opłaconej przez pracodawcę powinna zostać uwzględniona w podstawie wymiaru składek ZUS? Na jakich zasadach można uniknąć oskładkowania świadczenia w postaci opłaconej przez pracodawcę składki na grupowe ubezpieczenie? Jakie dokumenty wewnątrzzakładowe muszą zawierać zasady korzystania z ubezpieczeń grupowych, aby skorzystać ze zwolnienia ze składek ZUS? 

Rząd przedstawił wstępne założenia zmian w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych. Projekt ich nowelizacji zakłada zmniejszenie obowiązków firm w zakresie rozliczania składek ZUS i przeniesienie głównego ich ciężaru na ZUS. Ma temu służyć m.in. Jednolity Plik Ubezpieczeniowy (JPU). O wprowadzeniu tej reformy mówi się już od kilku lat – pytanie, kiedy firmy mogą spodziewać się tych zmian.

Począwszy od 2027 roku emeryci i renciści nie będą już musieli zawiadamiać ZUS o dodatkowych przychodach. Tak wynika z projektu nowelizacji ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Projekt został opublikowany na stronie Rządowego Centrum Legislacji.

Zasadą jest, że przy prowadzeniu działalności gospodarczej  trzeba wpłacać do ZUS składki na własne ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy. Obowiązek ten nie obejmuje jednak ubezpieczenia chorobowego właścicieli firm, które w ich przypadku jest dobrowolne. Dlatego wielu z nich ma wątpliwości, czy związane z nim wydatki wolno jest potrącać w kosztach podatkowych. Trzeba wobec tego sprawdzić, co na ten temat mówią przepisy i dowiedzieć się, jak je stosować w praktyce.

Pytanie: Przy zatrudnianiu pracownika wymagamy, aby określił swoją rezydencje podatkową. Oświadczenia o rezydencji podatkowej pobieramy zarówno od pracowników posiadających polskie obywatelstwo jak i cudzoziemców. Oświadczenia pobieramy również od zleceniobiorców. Bardzo często te oświadczenia zawierają błędne informacje lub nie są wypełniane. W takich przypadkach osobę traktujemy jako polskiego rezydenta podatkowego. Czy takie podejście jest słuszne? Czy możemy zaprzestać pobierania oświadczeń o rezydencji podatkowej z góry zakładając, że dana osoba jest polskim rezydentem i tylko w przypadku gdy jest rezydentem innego państwa musi przedstawić dokumenty? W PIT-11 jest pole dotyczące rezydencji podatnika. Czy płatnik podatku ma obowiązek ustalenia rezydencji podatkowej pracownika lub zleceniobiorcy?  

Wśród wielu różnych preferencji przysługujących podatnikom PIT, jedną z bardziej popularnych jest tzw. ulga dla pracujących emerytów. Korzystając z niej, należy zachować dużą ostrożność, ponieważ przy jej stosowaniu bierze się uwagę nie tylko przepisy podatkowe, ale również z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Jednym z najważniejszych obowiązków pracodawców jako płatników PIT jest terminowe sporządzanie i przekazywanie do urzędu skarbowego oraz podatnikom rocznych informacji PIT-11. Może się zdarzyć, że taki płatnik sam lub w wyniku interwencji pracownika stwierdzi błędy w tych dokumentach. Mogą być one spowodowane różnymi przyczynami, w tym także rozliczeniem składek ZUS w nieprawidłowej wysokości. Pojawia się wtedy pytanie, czy płatnik powinien skorygować wystawioną informację PIT-11.