Narzędzia:
Obowiązkowy przejazd pracowników pojazdem pracodawcy – zarówno „tam”, jak i „z powrotem” – należy zaliczyć do czasu pracy. Tak orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku w sprawie hiszpańskiej spółki, która wliczała do czasu pracy wyłącznie dojazd z bazy na miejsce wykonywania obowiązków, pomijając powrót. Rozstrzygnięcie ma bezpośrednie przełożenie na wykładnię art. 128 § 1 Kodeksu pracy i porządkuje wątpliwości wokół pojęcia pozostawania w dyspozycji pracodawcy.
Sprawdź również:
Kilku z naszych pracowników posiada uprawnienia do prowadzenia samochodów służbowych do 3,5 t i za korzystanie z takich aut mają comiesięczne obciążenia. Czy mogą oni zabierać samochodem służbowym innych pracowników w celu dowozu/odwozu ich na docelowe miejsce wykonywania pracy – w tym samym województwie lub innym?
W regulaminie wynagrodzenia posiadamy następujący zapis: „Pracownicy są uprawnieni do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług oraz korzystaniu z bezpłatnych lub częściowo odpłatnych przejazdów środkami lokomocji. Dla optymalizacji pracy i polepszenia organizacji pracodawca zapewnia darmowy transport środkami lokomocji z siedziby pracodawcy lub na wyznaczonych trasach z i do miejsc wykonywania pracy.” Czy zapis ten zwalnia pracowników z odprowadzania PIT i składek ZUS od przewozu pracowników do miejsc pracy środkami transportu? Czy należy je płacić, jeżeli pracownik własnym samochodem z siedziby pracodawcy jedzie do miejsca pracy i pracodawca płaci pracownikowi kilometrówkę?
Tylko pracodawca, który zapewnia swoim pracownikom bezpłatny dojazd do i z pracy autobusem w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie musi doliczać wartości tego świadczenia do ich przychodów i odprowadzać podatku. W pozostałych przypadkach dojazd do pracy fundowany przez pracodawcę to majątkowe przysporzenie dla pracownika.
Copyright © 2024 Wszelkie prawa zastrzeżone
2024 © Wiedza i Praktyka sp. z o.o.
Obserwuj nas
