Ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. ZUS odmówił przyznania świadczenia, ze względu na to, że w jego ocenie ubezpieczona nie uzyskała stażu ubezpieczeniowego wymaganego w momencie wystąpienia z wnioskiem o rentę, a także była częściowo zdolna do pracy.

W toku sprawy zajmujące się nią sądy przyjmowały rozbieżne stanowiska. W rozstrzygającym orzeczeniu (sygn. akt: I UK 277/10) Sąd Najwyższy uznał racje ZUS, wskazując na treść art. 5 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepis ten stanowi, że przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty dla płatników składek, zobowiązanych do opłacania składek na własne ubezpieczenia emerytalne i rentowe, a także osób z nimi współpracujących przy prowadzeniu pozarolniczej działalności, nie uwzględnia się okresu, za który nie zostały opłacone składki, mimo podlegania obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym w tym okresie.