Obecnie OFE otrzymują część składki ubezpieczonych objętych II filarem emerytalnym, wynoszącą 7,3%. Od kwietnia 2011 r. ta część składki ma być dzielona: OFE otrzymają 2,3%, pozostałe 5% pozostanie w ZUS na tzw. „indywidualnych kontach osobistych”. Stopniowo składka zarządzana przez ZUS ma się zmniejszać - do 3,8% w 2017 r.

Reformie ma towarzyszyć ulga podatkowa do oszczędzania na przyszłą emeryturę w ramach dobrowolnego III filaru.
 

Podział składki obecnie inwestowanej przez OFE (7,3%) w latach 2011-2017 (w procentach)
Fundusz/Rok	2011	2012	2013	2014	2015	2016	2017
ZUS (indywidualne konta osobiste)	5	5	4,5	4,2	4	4	3,8
OFE	2,3	2,3	2,8	3,1	3,3	3,3	3,5
wysokość ulgi podatkowej za inwestowanie dobrowolne (III filar)	brak	2	2	2	3	3	4

Zadaniem rządu jest zmniejszenie długu publicznego i kosztów obsługi deficytu budżetowego. Budżet państwa dotuje bowiem wypłaty obecnych świadczeń, na które nie wystarcza część składki emerytalnej pracowników w wysokości 12,22%, będącej w dyspozycji ZUS (1% przekazywany jest dodatkowo na Fundusz Rezerwy Demograficznej). Dodatkowym problemem są koszty obsługi kredytów komercyjnych zaciąganych przez ZUS dla wypłaty świadczeń.

Pierwszoplanowym celem jest zmniejszenie nadmiernego deficytu i uchronienie budżetu państwa przed konsekwencjami przekroczenia relacji długu 55% w stosunku do PKB, co oznaczałoby uruchomienie procedury sankcyjnej przewidzianej Traktatem z Maastricht. Celem długofalowym - reforma emerytalna, która zdaniem ministra Michała Boniego może spowodować, że stopa zastąpienia, czyli relacja emerytury do ostatniej pensji, wzrośnie nawet o 15 punktów procentowych, z około 30 proc. do 43 - 45 proc. Wśród specjalistów przeważa jednak krytyczny stosunek do planowanych zmian. Wskazują oni m.in. na to, że projekt - przynoszący przesunięcia środków pomiędzy funduszami - tak naprawdę sprowadza się do zapisów księgowych i nie przyniesie długofalowej poprawy w systemie emerytalnym.

Źródła: informacje PAP, oprac. własne