W Polsce poświadczenia pozostawania osoby przy życiu lub w określonym miejscu dokonują notariusze (art. 96 pkt 4 ustawy o notariacie). Z tego względu wątpliwości w praktyce wywołuje brzmienie art. 122 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach, który stwierdza, że organy administracji rządowej, samorządowej i pracodawcy są zobowiązani - na wniosek osób zainteresowanych lub organu rentowego - do nieodpłatnego poświadczania własnoręczności lub autentyczności podpisów na oświadczeniach (deklaracjach) i formularzach rentowych wymaganych do uzyskania lub pobierania rent z instytucji zagranicznych. Ponadto art. 128 ust. 3 przewiduje, że własnoręczność podpisu emerytów i rencistów potwierdzają nieodpłatnie właściwe organy administracji rządowej lub jednostek samorządu terytorialnego. Ustawa emerytalna przewiduje, że przepisy te nie naruszają postanowień art. 96 ustawy o notariacie.

Zgodnie ze stanowiskiem resortu pracy, z przepisów ustawy emerytalnej wynika jedynie to, że poświadczenia podmiotów innych niż notariusz nie są wydawane w formie notarialnej

Jak wskazuje ministerstwo pracy, zobowiązanie do poświadczania autentyczności podpisów pod oświadczeniami świadczeniobiorców wynika z wiążących Polskę dwustronnych i wielostronnych umów międzynarodowych.

Nakazuję, aby wszystkie jednostki organizacyjne ZUS - na wniosek zainteresowanych - bezwzględnie poświadczały pozostawanie świadczeniobiorcy zagranicznego przy życiu - napisał podsekretarz stanu Marek Bucior w piśmie skierowanym do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Zbigniewa Derdziuka.

Źródło: pismo podsekretarza stanu w MPiPS Marka Buciora do Prezesa ZUS Zbigniewa Derdziuka z dnia 22 września 2011 r. (opubl.: www.mpips.gov.pl)