Zatrudnienie cudzoziemca w Polsce wymaga co do zasady uzyskania zezwolenia na pracę. Cudzoziemiec musi także mieć prawo wjazdu i pobytu na terytorium RP. Trzeba pamiętać, iż posiadanie prawa do wykonywania pracy w RP nie może być utożsamiane z prawem do legalnego wjazdu i pobytu w Polsce.
Obowiązki związane z uzyskaniem zezwolenia na pracę ciążą na podmiocie, który zamierza powierzyć wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Procedurę reguluje ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej: „Ustawa”) oraz przepisy do niej wykonawcze. O prawo wjazdu i pobytu cudzoziemiec zabiegać musi samodzielnie. Jego obowiązki w tym zakresie określa ustawa o cudzoziemcach oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia.
Wymagania proceduralne dotyczące:

• uzyskania zezwolenia oraz
• prawa do wjazdu i pobytu

różnią się w zależności od tego skąd pochodzi cudzoziemiec. Poniżej wskazano podstawowe wymagania wykonywania pracy w Polsce przez cudzoziemców z:

• Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego (tj. UE plus Norwegia, Islandia i Lichtenstein) i Szwajcarii (pkt I poniżej),
• pozostałych państw (pkt II poniżej), a także odrębnie
• państw sąsiadujących z Polską niebędących członkiem UE, tj. Białorusi, Federacji Rosyjskiej, Ukrainy i dodatkowo Gruzji oraz Mołdawii (pkt III poniżej).