Opodatkowanie abonamentów medycznych dla pracowników to w ostatnim czasie „gorący temat”. Stanowisko w tej sprawie zajął niedawno Naczelny Sąd Administracyjny, który stwierdził, że wartość abonamentu należy opodatkować niezależnie od tego, czy pracownik w danym miesiącu z niego skorzystał czy nie. Sąd nie wypowiedział się jednak w kwestii opodatkowania świadczeń opłacanych przez pracodawców ryczałtowo. Odpowiedzi na to pytanie udziela Ministerstwo Finansów!
Abonamenty medyczne wykupywane w placówkach prywatnych to jedne z najczęściej stosowanych przez pracodawców świadczeń dla podwładnych. Kwestia rozliczania tych świadczeń, jak chyba żadna inna, budzi jednak wiele wątpliwości. Sądy wielokrotnie zajmowały się tą kwestią, a ostatnio nad problemem pochylił się nawet Naczelny Sąd Administracyjny (uchwała z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10).
Stanowisko sądu nie jest jednak korzystne dla pracowników - wynika z niego bowiem, że wartość świadczenia medycznego podlega opodatkowaniu zawsze - niezależnie od tego, czy pracownik w danym miesiącu korzystał ze świadczeń zdrowotnych zapewnianych mu przez pracodawcę.
W świetle wspomnianej uchwały nierozwiązana pozostaje nadal kwestia opodatkowania abonamentów medycznych opłacanych przez pracodawcę ryczałtem, którego wysokość jest niezależna od liczby pracowników objętych świadczeniem w danym miesiącu. O odpowiedź na to pytanie poprosiliśmy Ministerstwo Finansów.
| Zdaniem MF: Pracodawca powinien opodatkować abonament, ustalając jego wartość na podstawie cen rynkowych (…) wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi nie wchodzące w zakres działalności pracodawcy) ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd też, w przypadku usług zakupionych przez pracodawcę, wartość pieniężną tych świadczeń dla celów podatkowych, ustala się według cen zakupu. (…) pracodawca jest obowiązany do doliczenia do przychodu pracownika wartości faktycznie otrzymanych przez pracownika świadczeń, w tym usług medycznych, stosując w tym celu ceny zakupu usługi. W obecnych warunkach społeczno-gospodarczych nie wydaje się prawdopodobne, że kontrahenci podpisują umowę, bez określenia dokładnych uwarunkowań, w tym bez ceny jednostkowej danego pakietu medycznego. Taka sytuacja wydaje się niemożliwa także ze względu na firmę świadczącą usługi, która musi mieć wiedzę, kto jest uprawniony do korzystania z jej usług. (Odpowiedź Ministerstwa Finansów z 11 czerwca 2010 r. na pytanie redakcji Portalu Kadrowego). |
Ministerstwo Finansów w swoim wyjaśnieniu przywołało także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 czerwca 1998 r. (sygn. akt I SA/Ka 1719/96), zgodnie z którym „ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych pracowników mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku podatkowego.” Pracodawca nie może zatem „wymigać się” od obowiązku obliczenia i odprowadzenia podatku od wartości świadczeń dla pracowników, tłumacząc się niemożnością ustalenia wartości świadczenia na jednego pracownika.
Podstawa prawna:
» art. 11 ust. 2- ust. 2b, art. 12 ust. 1, ust. 3, art. 21 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).
» art. 11 ust. 2- ust. 2b, art. 12 ust. 1, ust. 3, art. 21 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).
Komentarze (0)