Mając na uwadze konieczność dostosowania obowiązujących przepisów do nowej ustawy antykryzysowej, której przepisy wchodzą w życie 22 sierpnia 2009 r., pracownicy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej postanowili zająć się porządkami nowelizacyjnymi w zakresie urlopów. Wiemy już jakich zmian możemy się spodziewać przy ustalaniu i wypłacaniu wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop!
1. Zmiany obejmą 4 podstawowe zagadnienia
Czekają nas 4 zasadnicze zmiany, a mianowicie:
- ujednolicenie terminologii i wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych dotychczasowych przepisów,
- rozszerzenie katalogu należności innych niż wynagrodzenie, wyłączonych z podstawy ustalania wynagrodzenia urlopowego i ekwiwalentu za urlop,
- zmiana zasad wyliczania ekwiwalentu za urlop pracowników, których dobowa norma czasu pracy jest niższa niż 8 godzin,
- konieczność skorygowania współczynnika urlopowego dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.
2. Przy obliczaniu ekwiwalentu uwzględnij wypłacone świadczenia
Zaczynając od najbardziej porządkowych zmian projektodawca postanowił wyjaśnić i ujednolicić użytą w rozporządzeniu urlopowym terminologię. Dotychczas, przy uwzględnianiu świadczeń przysługujących pracownikowi za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc przy obliczaniu ekwiwalentu, pracodawcy mogli mieć wątpliwości co oznaczają zwroty „świadczenia uzyskane” oraz „przeciętna wysokość z 3 miesięcy”. Nowelizacja wyjaśnia te wątpliwości ujednolicając, że w tym przypadku chodzi także o świadczenia wypłacone pracownikowi, w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc wypłaty ekwiwalentu, uwzględnione w średniej wysokości z tego okresu.
3. Należności gwarancyjne - wyłączone z podstawy wynagrodzenia urlopowego i ekwiwalentu
Kolejną zmianą podyktowaną m.in. wprowadzeniem „pakietu antykryzysowego” jest rozszerzenie katalogu należności innych niż wynagrodzenie, które zostały wyłączone przy ustalaniu wynagrodzenia i ekwiwalentu za urlop. Po wejściu w życie przepisów nowelizujących rozporządzenie, ustalając wynagrodzenie urlopowe bądź ekwiwalent za urlop, nie będzie się w nich uwzględniało:
- kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, oraz
- należności przysługujących pracownikowi zgodnie z przepisami ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców - w okresie objęcia go przestojem ekonomicznym lub obniżonym wymiarem czasu pracy.
Zmiana ta wynika z zasady, że w czasie urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie otrzymałby, gdyby w tym czasie pracował. W związku z tym, ustalając wynagrodzenie za urlop bądź ekwiwalent należy uwzględniać tylko te składniki, które przysługują pracownikowi za wykonaną pracę. Nie należy uwzględniać więc tych należności, które „dopłacane” są pracownikowi, nie dlatego że wykonywał pracę, lecz dlatego, że taki obowiązek wynika np. z odrębnych przepisów.
Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. W związku z niewypracowaniem określonego wymiaru czasu pracy, pracownikowi będzie przysługiwało niższe wynagrodzenie. W takiej sytuacji pracodawca musi wypłacić pracownikowi wyrównanie do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia. W związku z tym, iż wyrównanie to nie jest bezpośrednio związane z wykonaną pracą, nie będzie uwzględniane przy wyliczaniu wynagrodzenia urlopowego i ekwiwalentu za urlop. Zgodnie z tzw. pakietem antykryzysowym, pracownikowi objętemu przestojem ekonomicznym, na zasadach określonych w tej ustawie przysługuje m.in. świadczenie finansowane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Taka należność ma charakter gwarancyjny - co oznacza, że przysługuje pracownikowi, który nie wykonuje pracy, lecz ma prawo do tej należności ze względu na pozostawanie w przestoju ekonomicznym. W związku z powyższym taka należność nie zostanie uwzględniona przy wyliczaniu wynagrodzenia urlopowego i ekwiwalentu za urlop. W związku z ciężką sytuacją finansową firmy, pracodawca podjął decyzję o zmniejszeniu skali dotychczasowej produkcji. Pracownikom obniżono obowiązujący ich wymiar czasu pracy. W takiej sytuacji, zgodnie z postanowieniami „pakietu antykryzysowego” pracownikom przysługuje, obok wynagrodzenia za pracę wykonaną w obniżonym wymiarze czasu pracy, dodatkowe świadczenie rekompensujące pracę w obniżonym wymiarze (świadczenie finansowane z FGŚP). W takim przypadku, przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego bądź ekwiwalentu za urlop, uwzględnia się wypłacone choć obniżone wynagrodzenie, ale nie uwzględnia się już dodatkowych świadczeń z FGŚP. |
Ważne! Niektóre zmiany są tylko czasowe Warto zauważyć, iż przepisy rozszerzające katalog należności nie uwzględnianych w wynagrodzeniu i ekwiwalencie za urlop o należności gwarancyjne przysługujące z tzw. pakietu antykryzysowego, mają obowiązywać jedynie na czas obowiązywania ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego. |
4. Ekwiwalent za godzinę pracy zależy od dobowej normy czasu pracy pracownika
Obliczając wysokość ekwiwalentu za 1 godzinę niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, dotychczas pracodawca dokonując stosownych wyliczeń musiał przeciętne wynagrodzenie przysługujące za 1 dzień pracy, dzielić przez 8. Wynikało to z 8-godzinnej dobowej normy czasu pracy, obowiązującej większość pracowników. Ustawodawca nie wziął jednak pod uwagę faktu, że niektórych pracowników obowiązują niższe normy czasu pracy. Taka sytuacja dotyczy m.in. pracowników z umiarkowanym bądź znacznym stopniem niepełnosprawności, bądź niektórych pracowników zakładów opieki zdrowotnej. Omawiana powyżej nowelizacja rozporządzenia urlopowego zakłada, że obecnie pracodawca chcąc wyznaczyć ekwiwalent za 1 godzinę urlopu będzie dzielił przeciętne wynagrodzenie przysługujące pracownikowi za 1 dzień pracy, przez taką liczbę godzin, jaka odpowiada dobowej normie czasu pracy obowiązującej danego pracownika.
Ważne! Norma czasu pracy to nie wynikający z harmonogramu wymiar! Należy pamiętać, iż w powyższym wyjaśnieniu mowa jest o normie czasu pracy, a nie o obowiązującym pracownika w danym dniu wymiarze czasu pracy ustalonym w harmonogramie. |
5. Dla niepełnoetatowca - proporcjonalny współczynnik urlopowy
Ostatnią z proponowanych zmian jest proporcjonalne ustalanie współczynnika urlopowego dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Współczynnik urlopowy służący do ustalenia ekwiwalentu za 1 dzień urlopu ustala się odrębnie w każdym roku kalendarzowym. Aby wyznaczyć ten współczynnik odejmuje się od liczby dni w danym roku kalendarzowym łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z rozkładu czasu pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy, a otrzymany wynik dzieli się przez 12.
Z obecnie obowiązujących przepisów wynika, że współczynnik urlopowy obliczony według powyższych zasad ma zastosowanie do obliczania ekwiwalentu za urlop przysługującego zarówno pracownikom zatrudnionym w pełnym, jak i niepełnym wymiarze czasu pracy. Wprawdzie resort pracy wypowiedział się, że współczynnik ten należy ustalać proporcjonalnie do wymiaru zatrudnienia, jednak stanowisko to nie znalazło odzwierciedlenia w przepisach. Przy okazji porządków w rozporządzeniu urlopowym wyjaśniona zostaje również ta kwestia - współczynnik urlopowy dla niepełnoetatowca należy obliczać proporcjonalnie do jego wymiaru zatrudnienia.
Podstawa prawna:
» projekt i uzasadnienie do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczególnych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (projekt z 21 lipca 2009 r.).