Podstawa dodatku za pracę nadliczbową - na nowych zasadach?
4 kwietnia 2007
Do tej pory, obliczając podstawę dodatku za pracę nadliczbową należało uwzględnić w niej nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, ale także dodatek funkcyjny. Wynikało to z interpretacji, jakie przedstawiał Sąd Najwyższy. Wszystko wskazuje na to, że ta praktyka ulegnie zmianie.
3 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, w którym orzekł, że takie składniki jak dodatek specjalny za trudną pracę czy też dodatek za wysługę lat nie wchodzą do stawki osobistego zaszeregowania (sygn. II PZP 4/07). Uzasadniając ustnie ten wyrok, Sąd stwierdził, że poprzez „osobiste zaszeregowanie” należy rozumieć tylko podstawową stawkę godzinową lub miesięczną. Jak z tego wynika, w ramach „osobistego zaszeregowania” nie mieszczą się więc inne dodatki, takie jak dodatek funkcyjny. Z dotychczasowych orzeczeń Sądu Najwyższego wynikało co innego. Na przykład, w uchwale z 30 grudnia 1986 r. SN stwierdził, że „wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania, o którym mowa w art. 81 § 1-3, art. 134 § 1 i art. 144 § 2 k.p., obejmuje, oprócz wynagrodzenia zasadniczego, również dodatek funkcyjny” (III PZP 42/86 OSNC 1987/8/106).
Jak na razie, nie ma jeszcze pisemnej wersji uzasadnienia ww. orzeczenia Sądu Najwyższego – stąd też, ze zmianą metody naliczania płac warto przez kilka tygodni poczekać. W momencie, gdy takie uzasadnienie powstanie – poinformujemy o tym na Portalu Kadrowym.
drukuj
Artykuł bezpłatny
Ten artykuł został udostępniony bezpłatnie, aby umożliwić Ci zapoznanie się z treściami, jakie publikujemy w naszym portalu. Załóż bezpłatne konto lub wykup abonament, aby przeczytać znacznie więcej treści oraz być na bieżąco z ważnymi zmianami w prawie.
