Pracodawca, który nie ma obowiązku tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ponieważ zatrudnia mniej niż 20 pracowników - musi wypłacać świadczenie urlopowe.
Pracodawca może się jednak z tego obowiązku zwolnić. Musi tylko do końca stycznia danego roku kalendarzowego poinformować pracowników o niewypłacaniu świadczenia urlopowego w terminie i w sposób przyjęty w jego firmie.
Świadczenie urlopowe wypłaca pracodawca raz w roku każdemu pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych.
Przypominamy, że pracodawca sam może określić wysokość świadczenia urlopowego w swojej firmie.
Zapamietaj! Przepis art. 3 ust. 4 z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 ze zm.), dalej: ustawy o zfśs ustala tylko górną granicę świadczenia urlopowego, która nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego - odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika, a wysokość świadczenia dla pracowników zatrudnionych na część etatu i młodocianych ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika.
W praktyce jednak kwota świadczenia urlopowego może być niższa od wysokości odpisu właściwego dla danego rodzaju zatrudnienia pracownika.
Zakładając, że wysokość świadczenia urlopowego odpowiada wysokości odpisu podstawowego na ZFŚS, pracodawca może w 2011 r. wypłacać świadczenie urlopowe w następującej wysokości:
1. pracownikowi zatrudnionemu w normalnych warunkach pracy w wysokości:
- na pełny etat - 1.093,93 zł,
- na 3/4 etatu - 820,45 zł,
- na 1/2 etatu - 546,97 zł,
- na 1/4 etatu - 273,48 zł;
2. pracownikowi zatrudnionemu w szczególnie uciążliwych warunkach pracy w wysokości:
- na pełny etat - 1.458,57 zł,
- na 3/4 etatu - 1.093,93 zł,
- na 1/2 etatu - 729,29 zł,
- na 1/4 etatu - 364,64 zł;
3. pracownikowi młodocianemu:
- w pierwszym roku nauki - 145,86 zł,
- w drugim roku nauki - 175,03 zł,
- w trzecim roku nauki - 204,20 zł.
Komentarze (0)